SDN

Oznacza „Software-Defined Networking”.

SDN to architektura sieciowa, która rozdziela zadania związane z wyznaczaniem tras i przekazywaniem pakietów danych w sieci. Centralny serwer przejmuje wszystkie decyzje dotyczące trasowania w sieci, zamiast pozostawiać je poszczególnym węzłom. Administrator może konfigurować i zarządzać siecią za pomocą oprogramowania działającego na serwerze, zamiast zarządzać każdym urządzeniem osobno. Centra danych, sieci firmowe i kampusy często używają SDN do zarządzania dużymi, złożonymi sieciami.

Każda funkcja routera lub przełącznika jest koncepcyjnie częścią jednej z trzech płaszczyzn:

• Płaszczyzna danych (zwana też płaszczyzną przekazywania) odpowiada za fizyczne przekazywanie pakietów danych do następnego węzła na drodze do miejsca docelowego.
• Płaszczyzna sterowania określa trasy tych pakietów danych, tworząc ścieżkę węzłów, którą ma podążać pakiet.
• Płaszczyzna zarządzania konfiguruje płaszczyznę sterowania, zapewniając administratorowi sieci dostęp do interfejsu wiersza poleceń lub panelu sterowania.

W tradycyjnej infrastrukturze sieciowej każde urządzenie odpowiada za wszystkie trzy płaszczyzny. W sieci definiowanej programowo każdy przełącznik lub węzeł odpowiada tylko za płaszczyznę danych, a centralny serwer przejmuje płaszczyzny sterowania i zarządzania.

Administrator tradycyjnej sieci musi konfigurować osobno każdy przełącznik (lub inny typ węzła) w tej sieci. Duża sieć może mieć dziesiątki, a nawet setki przełączników, co prowadzi do dużej ilości powtarzalnej pracy podczas aktualizowania ustawień konfiguracji każdego z nich. Sieci definiowane programowo centralizują sterowanie i zarządzanie całą siecią w jednym dedykowanym urządzeniu. Serwer SDN instruuje przełączniki i inne węzły, jak przekazywać pakiety danych, korzystając z takiego protokołu sieciowego jak OpenFlow.

Oprócz łatwiejszego zarządzania sieci definiowane programowo mogą przesyłać dane wydajniej. Poszczególne przełączniki podejmujące samodzielnie decyzje dotyczące trasowania mogą nie wybrać najbardziej wydajnej trasy, ponieważ mają ograniczoną wiedzę o warunkach panujących w całej sieci. Serwer SDN może jednak monitorować i kontrolować całą sieć, aby optymalizować ruch pod kątem określonych aplikacji, jednocześnie omijając przeciążenia.