Oprogramowanie pośredniczące

Oprogramowanie pośredniczące ma dwa odrębne, ale powiązane znaczenia. Jednym z nich jest oprogramowanie, które umożliwia wzajemną współpracę dwóch oddzielnych programów. Drugim jest warstwa oprogramowania wewnątrz pojedynczej aplikacji, która pozwala współpracować różnym elementom programu.

Najczęstszym rodzajem oprogramowania pośredniczącego jest oprogramowanie umożliwiające dwóm oddzielnym programom komunikowanie się i współdzielenie danych. Przykładem jest oprogramowanie na internetowym serwerze, które umożliwia serwerowi HTTP współpracę z silnikami skryptów, takimi jak PHP lub ASP, podczas przetwarzania danych stron internetowych. Oprogramowanie pośredniczące umożliwia także serwerowi internetowemu dostęp do danych z bazy danych podczas ładowania zawartości strony internetowej. W każdym z tych przypadków oprogramowanie pośredniczące działa cicho w tle, ale pełni ważną funkcję „spoiwa” między aplikacjami serwera.

Oprogramowanie pośredniczące pomaga także różnym aplikacjom komunikować się za pośrednictwem komputerowej sieci. Umożliwia współpracę różnych protokołów, tłumacząc informacje przekazywane z jednego systemu do drugiego. Ten rodzaj oprogramowania pośredniczącego może być zainstalowany jako komponent „architektury zorientowanej na usługi” (SOA) w każdym systemie w sieci. Gdy dane są przesyłane między tymi systemami, najpierw przetwarza je komponent oprogramowania pośredniczącego, a następnie generuje dane wyjściowe w standardowym formacie, który każdy system może zrozumieć.

Oprogramowanie pośredniczące może także istnieć wewnątrz pojedynczej aplikacji. Na przykład wiele gier 3D używa „silnika 3D”, który przetwarza wielokąty, tekstury, oświetlenie, cieniowanie i efekty specjalne w grze. Silniki 3D są uznawane za oprogramowanie pośredniczące, ponieważ łączą różne elementy gry. Na przykład sztuczna inteligencja w grze współpracuje z silnikiem 3D, aby tworzyć rozgrywkę.

Oprogramowanie pośredniczące w postaci silnika gry obejmuje niestandardowe API, które udostępnia programistom standardowe funkcje i polecenia używane do sterowania obiektami w grze. Upraszcza to tworzenie gier, ponieważ pozwala programistom korzystać z biblioteki gotowych funkcji zamiast tworzyć własne od podstaw. Oznacza to także, że silników 3D można używać w więcej niż jednej grze.