Lightning

Lightning to firmowe złącze wejścia/wyjścia zaprojektowane przez Apple dla urządzeń mobilnych, takich jak iPhone, iPad i iPod. Zostało wprowadzone po raz pierwszy we wrześniu 2012 roku wraz z telefonem iPhone 5 i nowymi modelami iPoda. Później dodano je do iPadów, począwszy od iPada 4. generacji i iPada mini 1. generacji. Złącze Lightning zastąpiło wcześniejsze „złącze dokujące”, używane w produktach Apple od 2003 roku.

Złącze Lightning ma osiem styków i jest mniej więcej o dwie trzecie mniejsze od 30-stykowego złącza dokującego, które zastępuje. Zamiast ruchomych zatrzasków po bokach złącze Lightning ma po obu stronach niewielkie wgłębienia, które pozwalają zatrzasnąć je na miejscu. Nawet bez magnesów i klipsów połączenie Lightning jest zaprojektowane tak, aby było wystarczająco mocne do utrzymania urządzenia zawieszonego do góry nogami na kablu bez odłączania kabla.

W przeciwieństwie do większości innych złączy wejścia/wyjścia, takich jak USB, FireWire i wcześniejsze złącze dokujące, złącze Lightning jest dwustronne. Połączenie jest w pełni symetryczne, a złącze można włożyć do portu Lightning w dowolny sposób. Oznacza to, że nie można włożyć kabla odwrotnie, co ułatwia jego podłączanie i zmniejsza zużycie złącza. Urządzenie rozpoznaje kolejność styków dynamicznie po nawiązaniu połączenia, dzięki czemu zasilanie i dane mogą przepływać właściwymi kanałami.

Nazwa „Lightning” jest powiązana z nazwą Thunderbolt — innego portu wejścia/wyjścia, którego Apple zaczęło używać mniej więcej w tym samym czasie, gdy wprowadzono złącze Lightning. Jednak w przeciwieństwie do Thunderbolt złącze Lightning jest firmowym rozwiązaniem i jest używane wyłącznie w produktach Apple. Podczas gdy większość urządzeń mobilnych, takich jak telefony z systemem Android, ma standardowe porty mini-USB lub micro-USB, do ładowania urządzenia Apple i przesyłania danych potrzebny jest kabel Lightning.