Cybersquatter

We wczesnych latach istnienia Stanów Zjednoczonych pionierzy podróżowali na zachód i zajmowali ziemie federalne na własność. Ludzi tych nazywano „squatters”, ponieważ rościli sobie prawa do ziemi po prostu przez jej zajęcie. W połowie XIX wieku, podczas kalifornijskiej gorączki złota, squatters stali się szczególnie liczni i osiedlali się na terenach całego zachodniego wybrzeża.

Na początku lat 90. XX wieku rozpoczęła się nowa gorączka złota, ale tym razem dotyczyła nazw domen, a nie złota. Wielu pierwszych użytkowników Internetu dostrzegło potencjalną wartość atrakcyjnych nazw domen i zaczęło rejestrować jak najwięcej domen, ile tylko mogli. W ciągu kilku lat zarejestrowano niemal wszystkie popularne domeny „dot com”. Wiele z tych nazw domen zarejestrowano w celach inwestycyjnych, zamiast wykorzystywać je do prowadzenia rzeczywistych witryn internetowych. Praktyka ta wkrótce stała się znana jako „cybersquatting”.

Cybersquatterzy mogą posiadać od jednej domeny do kilku tysięcy nazw domen. Ci „domainerzy”, jak również się ich nazywa, zazwyczaj rejestrują nazwy domen zawierające popularne słowa i wyrażenia. Atrakcyjne nazwy domen mogą generować ruch dzięki ręcznemu wpisywaniu ich w pasku adresu lub po prostu przyciągać potencjalnych nabywców. Niektórzy domainerzy, nazywani „typosquatterami”, rejestrują nazwy domen podobne do adresów znanych witryn, ale zawierające literówki. Celem tych domen jest generowanie ruchu dzięki błędnie wpisanym adresom URL. Ogólnie cybersquatterzy czerpią zyski z nazw domen na jeden z dwóch sposobów: 1) generują kliknięcia reklam na zaparkowanych stronach (witrynach składających się z jednej strony) lub 2) sprzedają domeny z dużą marżą osobom zainteresowanym ich zakupem.

Chociaż niektórzy cybersquatterzy osiągnęli ogromne zyski ze sprzedaży atrakcyjnych nazw domen, inni zostali zmuszeni do oddania domen ich prawowitym właścicielom. W 1999 roku uchwalono ustawę Anticybersquatting Consumer Protection Act (ACPA), która przyznaje właścicielom nazw będących znakami towarowymi lub nazw zarejestrowanych prawa do powiązanej nazwy domeny. Ogólnie rzecz biorąc, ustawa stanowi, że użytkownicy nie mogą rejestrować nazwy domeny takiej samej jak nazwa znanego podmiotu lub podobnej do niej. Uniemożliwia to cybersquatterom wymuszanie pieniędzy od firm lub osób fizycznych przez uzyskanie konkretnej nazwy domeny.

Jeśli powstanie spór dotyczący nazwy domeny, obie strony mogą skierować sprawę na drogę postępowania sądowego. Ponieważ jest to jednak czasochłonny proces, ICANN opracowała Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy (UDRP), która zapewnia właścicielom znaków towarowych prosty sposób odzyskiwania nazw domen od cybersquatterów. Cybersquatterzy nadal istnieją i pozostają dziś liczącą się grupą, ale prawowici właściciele niektórych nazw mają obecnie łatwiejszy i znacznie tańszy sposób uzyskania należnych im nazw domen.