Zero-day-exploit

Een zero-day-exploit is een type computeraanval waarbij misbruik wordt gemaakt van een kwetsbaarheid in software voordat die kwetsbaarheid bekend is bij het publiek of de ontwikkelaar van de software. Zero-day-exploits zijn zeer waardevol voor hackers en cybercriminelen omdat ze onbekend zijn — alle systemen waarop de betreffende software draait, zijn kwetsbaar, waardoor de aanval waarschijnlijk slaagt. De term "zero-day" verwijst naar het idee dat de ontwikkelaar nul dagen heeft gehad tussen het ontdekken van de kwetsbaarheid en het plaatsvinden van de aanval.

Nadat hackers een nieuwe kwetsbaarheid hebben ontdekt, maken ze een virus of een stuk malware om er misbruik van te maken. De exacte methoden hangen af van de aard van het beveiligingslek — sommige exploits kunnen een kwetsbare webbrowser aanvallen wanneer deze een specifieke webpagina laadt, terwijl voor andere een aanval met social engineering nodig is om iemand te misleiden tot het installeren van een Trojaans paard op een kwetsbare computer. Zodra een hacker toegang heeft tot een systeem, kan die aanvullende malware installeren, waardevolle gegevens stelen of een dienst verstoren die door het systeem wordt geleverd. Omdat de exploit onbekend is bij de slachtoffers, kan een hacker die zijn sporen kan uitwissen deze ongeautoriseerde toegang vaak enige tijd volledig onopgemerkt behouden.

Softwareontwikkelaars kunnen pas een hotfix uitbrengen om een beveiligingslek te dichten nadat de zero-day-exploit openbaar bekend is. Ook definities van antivirussoftware worden pas bijgewerkt om exploits te detecteren nadat deze aan het licht zijn gekomen. Het is verstandig om regelmatig gegevens back-ups te maken voor het geval een zero-day-exploit wordt gebruikt om je computer aan te vallen en je gegevens te wijzigen of te verwijderen, en ervoor te zorgen dat je regelmatig beveiligingspatches installeert zodra deze worden uitgebracht om beveiligingslekken zo snel mogelijk te dichten.