Lettertype

Een lettertype is een verzameling glyphs — letters, cijfers, leestekens en andere tekens — met hetzelfde ontwerp. Eén lettertype kan veel variaties in grootte, gewicht, breedte en helling (of cursief) bevatten. Elk van deze variaties van een lettertype staat bekend als een font.

De meeste besturingssystemen hebben enkele tientallen lettertypen vooraf geïnstalleerd, zodat gebruikers volop keuze hebben in het ontwerp. Met tekstverwerkers en grafische ontwerpprogramma's kan de gebruiker elk geïnstalleerd font voor tekst gebruiken. Door het lettertype te wijzigen, verandert het uiterlijk en de uitstraling van een tekstblok, waardoor het een klassieke, moderne of speelse uitstraling krijgt. Sommige lettertypen werken beter voor langere teksten, terwijl andere beter geschikt zijn voor kortere tekstblokken, zoals titels, koppen en bijschriften.

Er zijn talloze lettertypen beschikbaar die een gebruiker op zijn computer kan installeren. Deze kunnen worden beheerd vanuit een categorie Instellingen of de toepassing Font Book. De meeste lettertypen bestaan uit meerdere bestanden, één voor elk van de bijbehorende fonts. Een versie van Times New Roman kan bijvoorbeeld één fontbestand hebben voor gewone tekst, cursief, vet en vet cursief; een professionele versie van Helvetica voor grafisch ontwerpers kan ook een reeks fontbestanden bevatten voor verschillende gewichten van het lettertype, van ultradun tot extra vet.

Stijlen van lettertypen

De meeste lettertypen worden ingedeeld in een van verschillende stijlen op basis van enkele belangrijke ontwerpelementen. De vijf veelvoorkomende stijlen zijn serif, schreefloos, script, monospaced en display, waarbij serif en schreefloos het vaakst worden gebruikt.

Serif-lettertypen bevatten serifs op de lettervormen. Een serif is een kleine lijn of een detail aan het uiteinde van een grotere lijn, zoals de voetjes onderaan de letter M. Ze worden vaak gebruikt voor hoofdtekst, omdat de serifs het oog van de ene letter naar de volgende helpen leiden en vaak beter leesbaar zijn in kleine formaten. Times New Roman, Palatino en Baskerville zijn drie veelvoorkomende serif-lettertypen.

Schreefloze lettertypen hebben geen serifs. De lettervormen zijn wat geometrischer, met minder versiering dan lettervormen met serifs. Hoewel ze over het algemeen zijn voorbehouden aan kortere tekstblokken, zoals titels, koppen en bijschriften, zijn sommige schreefloze lettertypen bijna net zo goed ontworpen voor leesbaarheid in hoofdtekst als serif-lettertypen. Helvetica, Arial en Verdana zijn enkele veelvoorkomende schreefloze lettertypen.

De andere klassen van lettertypen worden nog steeds vaak gebruikt, maar niet voor hoofdtekst. Script-lettertypen bootsen handschrift of kalligrafie na. Monospaced-lettertypen geven elke glyph evenveel ruimte; omdat letters netjes in kolommen onder elkaar komen te staan, worden monospaced-lettertypen door ontwikkelaars gebruikt bij het schrijven van broncode. Display-fonts zijn ideaal voor koppen en titels en bevatten vaak ontwerpelementen waardoor ze in kleine formaten moeilijk leesbaar zijn.