Krój pisma

Krój pisma to zestaw glifów — liter, cyfr, znaków interpunkcyjnych i innych znaków — o takim samym wyglądzie. Jeden krój pisma może obejmować wiele wariantów rozmiaru, grubości, szerokości i nachylenia (czyli kursywy). Każdy z tych wariantów kroju pisma jest nazywany fontem.

Większość systemów operacyjnych ma fabrycznie zainstalowanych kilkadziesiąt krojów pisma, co daje użytkownikom duży wybór możliwości projektowych. Edytory tekstu i programy do projektowania graficznego pozwalają użytkownikowi używać dowolnego zainstalowanego fontu do wyświetlania tekstu. Zmiana kroju pisma zmienia wygląd i charakter bloku tekstu, nadając mu wygląd klasyczny, współczesny lub zabawny. Niektóre kroje pisma lepiej sprawdzają się w dłuższych tekstach, podczas gdy inne są bardziej odpowiednie dla krótszych bloków, takich jak tytuły, nagłówki i podpisy.

Dostępne są niezliczone kroje pisma, które użytkownik może zainstalować na komputerze. Można nimi zarządzać w kategorii Ustawienia lub w aplikacji Font Book. Większość krojów pisma składa się z kilku plików — po jednym dla każdego fontu. Na przykład wersja kroju Times New Roman może zawierać osobny plik fontu dla zwykłego tekstu, kursywy, pogrubienia i pogrubionej kursywy; profesjonalna wersja kroju Helvetica dla projektantów graficznych może również zawierać serię plików fontów dla różnych grubości kroju, od ultracienkiej do bardzo grubej.

Style krojów pisma

Większość krojów pisma jest przypisywana do jednego z kilku stylów na podstawie ważnych elementów projektu. Pięć popularnych stylów to szeryfowy, bezszeryfowy, odręczny, o stałej szerokości znaków i dekoracyjny, przy czym najczęściej używane są kroje szeryfowe i bezszeryfowe.

Kroje szeryfowe mają szeryfy przy formach liter. Szeryf to mała linia lub detal na końcu większego obrysu, taki jak zakończenia u dołu litery M. Kroje te są często używane w tekście głównym, ponieważ szeryfy pomagają prowadzić wzrok od jednej litery do następnej i często zwiększają czytelność przy małych rozmiarach. Times New Roman, Palatino i Baskerville to trzy popularne kroje szeryfowe.

Kroje bezszeryfowe nie mają szeryfów. Formy liter są nieco bardziej geometryczne i mniej ozdobne niż w krojach szeryfowych. Chociaż zwykle stosuje się je w krótszych blokach tekstu, takich jak tytuły, nagłówki i podpisy, niektóre kroje bezszeryfowe są zaprojektowane tak, aby były niemal równie czytelne w tekście głównym jak kroje szeryfowe. Helvetica, Arial i Verdana to popularne kroje bezszeryfowe.

Pozostałe klasy krojów pisma są nadal często używane, ale nie w tekście głównym. Kroje odręczne naśladują pismo ręczne lub kaligrafię. Kroje o stałej szerokości znaków przydzielają każdemu glifowi taką samą ilość miejsca; ponieważ litery ustawiają się równo w kolumnach, krojów o stałej szerokości znaków używają programiści podczas pisania kodu źródłowego. Kroje dekoracyjne idealnie nadają się do nagłówków i tytułów, często zawierając elementy projektu, które utrudniają ich odczytanie przy małych rozmiarach.