Relationele database

Een relationele database is een databasemodel waarin gegevens in tabellen worden opgeslagen. Het overgrote deel van de databases die in moderne toepassingen worden gebruikt, is relationeel. Daarom worden de termen "database" en "relationele database" vaak als synoniemen gebruikt. Ook zijn de meeste databasebeheersystemen (DBMS'en) relationele databasebeheersystemen (RDBMS'en). Andere databasemodellen zijn onder meer platte bestanden en hiërarchische databases, hoewel deze zelden worden gebruikt.

Elke tabel in een relationele database bevat rijen (records) en kolommen (velden). In de terminologie van de informatica worden rijen soms "tupels" genoemd, kunnen kolommen worden aangeduid als "attributen" en kunnen de tabellen zelf "relaties" worden genoemd. Een tabel kan worden voorgesteld als een matrix van rijen en kolommen, waarbij elk snijpunt van een rij en een kolom een specifieke waarde bevat. De tabel is "relationeel" omdat alle records dezelfde velden bevatten.

Databasetabellen bevatten vaak een primaire sleutel, die voor elke rij binnen de tabel een unieke identificatie biedt. De sleutel kan aan één kolom worden toegewezen (waarbij elke rij een unieke waarde moet hebben), of kan bestaan uit meerdere kolommen die samen een unieke combinatie van waarden vormen. In beide gevallen biedt een primaire sleutel een efficiënte manier om gegevens te indexeren en kan deze worden gebruikt om waarden tussen tabellen binnen een database te delen. De waarde van een primaire sleutel uit de ene tabel kan bijvoorbeeld worden toegewezen aan een veld in een rij van een andere tabel. Waarden die uit andere tabellen worden geïmporteerd, worden externe sleutels genoemd.

De standaardmanier om toegang te krijgen tot gegevens uit een relationele database is via een SQL-query (Structured Query Language). SQL-query's kunnen worden gebruikt om tabellen te maken, wijzigen en verwijderen, en om gegevens uit bestaande tabellen te selecteren, in te voegen en te verwijderen.