Pariteitsbit

Een pariteitsbit is een bit met een waarde van 0 of 1 die aan een blok gegevens wordt toegevoegd om fouten te detecteren. Het geeft de gegevens een oneven of even pariteit, die wordt gebruikt om de integriteit van de gegevens te controleren.

Pariteitsbits worden vaak gebruikt bij gegevensoverdracht om ervoor te zorgen dat gegevens tijdens het overdrachtsproces niet beschadigd raken. Zo kan elke 7 bits aan gegevens een pariteitsbit bevatten in totaal 8 bits, oftewel één (byte). Als het protocol voor gegevensoverdracht is ingesteld op oneven pariteit, moet elk gegevenspakket een oneven pariteit hebben. Als het is ingesteld op even pariteit, moet elk pakket een even pariteit hebben. Als een pakket met de verkeerde pariteit wordt ontvangen, wordt er een fout gegenereerd en moeten de gegevens opnieuw worden verzonden.

De pariteitsbit voor elk gegevenspakket wordt berekend voordat de gegevens worden verzonden. Hieronder staan voorbeelden van hoe een pariteitsbit wordt berekend met instellingen voor zowel oneven als even pariteit.

De waarde van de pariteitsbit hangt af van de oorspronkelijke pariteit van de gegevens. De binaire waarde 10000000 heeft bijvoorbeeld een oneven pariteit. Daarom wordt een 0 toegevoegd om de pariteit oneven te houden en een 1 om de waarde een even pariteit te geven.

Hoewel pariteitscontrole een nuttige manier is om gegevens te valideren, is het geen waterdichte methode. De waarden 1010 en 1001 hebben bijvoorbeeld dezelfde pariteit. Als de waarde 1010 wordt verzonden en 1001 wordt ontvangen, wordt er daarom geen fout gedetecteerd. Dit betekent dat pariteitscontroles niet 100% betrouwbaar zijn bij het valideren van gegevens. Toch is het onwaarschijnlijk dat er meer dan één bit onjuist is in een klein gegevenspakket. Zolang er maar één bit verandert, ontstaat er een fout. Daarom zijn pariteitscontroles het betrouwbaarst bij kleine pakketgroottes.