Bit parzystości

Bit parzystości to bit o wartości 0 lub 1, dodawany do bloku danych w celu wykrywania błędów. Nadaje on danym parzystość parzystą lub nieparzystą, która służy do sprawdzania integralności danych.

Bity parzystości są często używane podczas transmisji danych, aby upewnić się, że dane nie zostaną uszkodzone w trakcie przesyłania. Na przykład każde 7 bitów danych może zawierać bit parzystości łącznie 8 bitów, czyli jeden (bajt). Jeśli protokół transmisji danych jest ustawiony na parzystość nieparzystą, każdy pakiet danych musi mieć parzystą nieparzystość. Jeśli jest ustawiony na parzystość parzystą, każdy pakiet musi mieć parzystość parzystą. Jeśli pakiet zostanie odebrany z niewłaściwą parzystością, zostanie wygenerowany błąd, a dane trzeba będzie przesłać ponownie.

Bit parzystości dla każdego pakietu danych jest obliczany przed przesłaniem danych. Poniżej przedstawiono przykłady obliczania bitu parzystości przy użyciu ustawień parzystości nieparzystej i parzystej.

Wartość bitu parzystości zależy od początkowej parzystości danych. Na przykład wartość binarna 10000000 ma parzystość nieparzystą. Dlatego zostanie dodane 0, aby zachować parzystość nieparzystą, albo 1, aby nadać tej wartości parzystość parzystą.

Sprawdzanie parzystości jest użytecznym sposobem sprawdzania danych, ale nie jest metodą niezawodną w każdej sytuacji. Na przykład wartości 1010 i 1001 mają taką samą parzystość. Dlatego jeśli zostanie przesłana wartość 1010, a odebrana 1001, nie zostanie wykryty żaden błąd. Oznacza to, że sprawdzanie parzystości nie jest w 100% niezawodne podczas sprawdzania danych. Mimo to jest mało prawdopodobne, aby w małym pakiecie danych nieprawidłowy był więcej niż jeden bit. Jeśli zmieni się tylko jeden bit, wystąpi błąd. Dlatego sprawdzanie parzystości jest najbardziej niezawodne przy użyciu małych pakietów danych.