Znak null

Znak null to specjalny rodzaj znaku, nazywany znakiem sterującym, w którym wszystkie bity mają wartość zero. Jest często używany w językach programowania do oznaczania końca ciągu znaków. W praktycznych zastosowaniach, takich jak programy baz danych i arkusze kalkulacyjne, znaki null są używane jako spacje wypełniające.

W większości zestawów kodowania znaków, takich jak UTF-8 i ASCII, znak null jest pierwszym znakiem w zestawie. W zapisie binarnym jest przedstawiany jako same zera lub 00000000.

Znak null w kodzie źródłowym programu jest często przedstawiany za pomocą sekwencji znaku ucieczki \0 i używany przez programistów do ręcznego oznaczania końca ciągu znaków. Na przykład fragment kodu programu, który przechowuje ciąg znaków "Help", zapisze następujące pojedyncze znaki:

"H" "e" "l" "p" "\0"

Znak null, \0, oznacza koniec ciągu znaków. Ponieważ znak null zajmuje jeden bajt, jest wydajniejszy obliczeniowo niż użycie kilku bajtów do zapisania długości podczas tworzenia ciągu znaków.