MiniDV

MiniDV was een digitaal videoformaat op videocassettes dat vanaf het midden van de jaren 90 tot het begin van de jaren 2010 veel werd gebruikt in videocamera's voor consumenten en professionals. De banden waren 2,6 × 1,9 × 0,5 inch groot en bevatten magnetische tape van 1/4 inch breed. Op een standaard MiniDV-cassette paste maximaal 80 minuten video in de standaardmodus of 60 minuten in de modus voor hoge kwaliteit, waarbij ongeveer 11 gigabytes aan gegevens werd opgeslagen.

Door het compacte formaat van MiniDV-banden konden fabrikanten kleinere, draagbare videocamera's maken. Terwijl oudere videocamera's zwaar en groot waren, waren MiniDV-camera's klein genoeg om in één hand te houden. Door hun draagbare formaat werd het eenvoudiger om sport en andere gebeurtenissen op te nemen, waardoor ze populairder werden bij consumenten.

In tegenstelling tot analoge formaten zoals VHS-C en Hi-8 nam MiniDV video digitaal op, wat een hogere beeldkwaliteit en verliesvrije overdracht mogelijk maakte. Gebruikers konden video rechtstreeks naar een computer importeren via FireWire (IEEE 1394) en deze bewerken met software zoals iMovie (Mac) of Windows Movie Maker (Windows). Wat eerder een tijdrovende taak was waarvoor een analoog-naar-digitaalomzetter (ADC) nodig was, werd zo eenvoudig als een kabel aansluiten en op 'Importeren' klikken. Daardoor nam het bewerken van video's thuis in het begin van de jaren 2000 sterk toe.

Tegenwoordig gebruiken de meeste opnameapparaten voor consumenten tapeless opnameformaten, zoals SD-kaarten en solid-state drives. Hoewel moderne gebruikers nog maar zelden op MiniDV-banden opnemen, digitaliseren sommigen nog steeds MiniDV-opnamen om oude opnamen te bewaren. FireWire-poorten zijn zeldzaam op moderne computers, dus kan een HDMI-verbinding nodig zijn voor het afspelen. Voor het importeren en converteren kunnen ook Thunderbolt- of USB-adapters nodig zijn.