LGA

Staat voor "Land Grid Array."

LGA is een type processorbehuizing waarbij de verbindingspinnen zich in de socket op het moederbord bevinden in plaats van op het geïntegreerde circuit zelf. De pinnen in de socket maken verbinding met platte contactvlakken, of "lands", aan de onderkant van de processorchip.

LGA-processorbehuizingen hebben verschillende voordelen ten opzichte van pin grid array-behuizingen (PGA). Ten eerste kunnen chips met LGA een veel hogere contactdichtheid hebben dan chips met PGA. Door de hogere dichtheid neemt een processorsocket minder ruimte in beslag op een moederbord, of passen er meer contacten in hetzelfde oppervlak. De chips zelf zijn ook duurzamer en beter bestand tegen beschadiging, omdat de kwetsbare pinnen zich in plaats daarvan in de socket bevinden. Tot slot maakt LGA-technologie het mogelijk om een processor in een socket te gebruiken of rechtstreeks op een moederbord te solderen.

Er zijn veel configuraties van LGA-sockets die door processorfabrikanten worden gebruikt. Elke configuratie wordt enkele jaren gebruikt voordat veranderingen in de processorarchitectuur een opnieuw ontworpen socket noodzakelijk maken. Zowel Intel als AMD gebruiken verschillende soorten LGA-sockets voor de CPU-chips. Intel vernoemt zijn LGA-sockets naar het aantal gebruikte contactpinnen. De eerste Intel-LGA-socket heette LGA775, omdat deze 775 pinnen had, gevolgd door LGA1156, die 1.156 pinnen had. AMD gebruikt een opeenvolgende naamgevingsmethode die het patroon van zijn PGA-sockets voortzet en gebruikte voor het eerst een LGA-behuizing in zijn TR4- en AM5-sockets.