Gridcomputing
Gridcomputing (ook wel "gedistribueerd computergebruik" genoemd) is een verzameling computers die samenwerken om verschillende taken uit te voeren. Het verdeelt de werklast over meerdere systemen, zodat computers hun afzonderlijke bronnen kunnen bijdragen aan een gemeenschappelijk doel.
Een computerraster lijkt op een cluster, maar elk systeem of elke (knooppunt) in een raster heeft een eigen bronbeheerder. In een cluster worden de bronnen centraal beheerd, meestal door één systeem. Daarnaast bevinden clusters zich meestal op één fysieke locatie zoals een (LAN), terwijl gridcomputing vaak systemen op verschillende locaties omvat zoals een (WAN).
Om systemen in een computerraster te laten samenwerken, moeten ze fysiek met elkaar verbonden zijn via een (netwerk of het Internet) en software uitvoeren waarmee ze kunnen communiceren. De software die bij gridcomputing wordt gebruikt, heet middleware, omdat deze de informatie die van het ene systeem naar het andere wordt gestuurd, omzet in een herkenbaar formaat. Hierdoor kunnen gegevens die door één knooppunt binnen het raster zijn berekend, door een ander systeem op het raster worden opgeslagen of verwerkt.
Gridcomputing heeft veel verschillende wetenschappelijke toepassingen. Het wordt bijvoorbeeld gebruikt om veranderingen in moleculaire structuren te modelleren, hersenactiviteit te analyseren en complexe natuurkundige modellen te berekenen. Het wordt ook gebruikt voor weers- en economische simulaties. Sommige bedrijven gebruiken gridcomputing ook om interne gegevens te verwerken en diensten via het Internet aan te bieden. Cloudcomputing wordt bijvoorbeeld beschouwd als een onderdeel van gridcomputing.
Test je kennis