Długość fali

Długość fali to odległość między dwoma identycznymi, sąsiadującymi punktami fali. Zwykle mierzy się ją między dwoma łatwymi do zidentyfikowania punktami, takimi jak dwa sąsiadujące wierzchołki lub doliny na przebiegu fali. Chociaż długość fali można obliczyć dla wielu rodzajów fal, najdokładniej mierzy się ją w falach sinusoidalnych, które mają płynne i powtarzalne oscylacje.

Długość fali jest odwrotnie proporcjonalna do częstotliwości. Oznacza to, że jeśli dwie fale poruszają się z tą samą prędkością, fala o wyższej częstotliwości będzie miała krótszą długość fali. Podobnie, jeśli jedna fala ma większą długość niż inna, będzie miała również niższą częstotliwość, jeśli obie fale poruszają się z tą samą prędkością. Do określenia długości fali można użyć następującego wzoru:

λ = v / ƒ

Mała litera grecka „lambda” (λ) jest standardowym symbolem używanym do oznaczania długości fali w fizyce i matematyce. Litera „v” oznacza prędkość, a „ƒ” oznacza częstotliwość. Ponieważ prędkość dźwięku wynosi około 343 metrów na sekundę przy temperaturze 68° F (20° C), podczas mierzenia długości fal dźwiękowych można podstawić 343 m/s za „v”. Dlatego do określenia długości fali dźwięku przy temperaturze 68° F potrzebna jest tylko częstotliwość. Dźwięk A4 (klawisz A powyżej środkowego C) ma częstotliwość 440 herców. Dlatego długość fali dźwięku A4 przy temperaturze 68° F wynosi 343 m/s / 440 hz, czyli 0,7795 metra lub 77,95 cm.

Fale w widmie elektromagnetycznym, takie jak fale radiowe i świetlne, mają znacznie krótsze długości niż fale dźwiękowe. Dlatego te długości fal zwykle mierzy się w milimetrach lub nanometrach, a nie w centymetrach lub metrach.