WDDM

Jest skrótem od „Windows Display Driver Model”. WDDM to architektura sterowników ekranu wprowadzona wraz z systemem Windows Vista. Poprawia wydajność grafiki w porównaniu z wcześniejszą architekturą Windows XP, ponieważ w większym stopniu wykorzystuje GPU komputera do renderowania grafiki systemowej.

Gdy firma Microsoft wydała system operacyjny Vista na początku 2007 roku, dedykowane procesory graficzne (czyli GPU) stały się standardowymi elementami komputerów. Ponadto wydajność GPU rosła znacznie szybciej niż wydajność CPU. Dlatego twórcy oprogramowania potrzebowali skutecznego sposobu na „przeniesienie” jak największej części przetwarzania grafiki z CPU do GPU. Z tego powodu firma Microsoft przepisała system sterowników graficznych podczas prac nad systemem Windows Vista. W rezultacie powstała wydajniejsza architektura graficzna WDDM.

Jedną z największych zalet architektury WDDM jest obsługa wielozadaniowości GPU. Dzięki temu użytkownicy systemu Windows mogą jednocześnie uruchamiać wiele wymagających graficznie aplikacji. Ułatwia ona także programowanie grafiki, dzięki czemu twórcom gier 3D łatwiej jest w pełni wykorzystać GPU systemu. Ponadto WDDM zwiększa stabilność, wykrywając zawieszenie sterownika i ponownie uruchamiając sterownik ekranu zamiast wymagać pełnego ponownego uruchomienia systemu.

Chociaż architektura WDDM została wprowadzona wraz z systemem Windows Vista, jest także używana przez nowsze wersje systemów operacyjnych Windows, takie jak Windows 7 i Windows 8. Windows 7 zawiera WDDM 1.1, natomiast Windows 8 zawiera WDDM 1.2. Aktualizacje te obejmują ulepszenia zaprojektowane z myślą o obsłudze nowych możliwości przetwarzania grafiki oferowanych przez współczesne GPU.

NOTE: WDDM może być także określany jako WVDDM lub „Windows Vista Display Driver Model”. Termin ten nie jest jednak często używany, ponieważ WDDM jest obecnie stosowany przez nowsze wersje systemu Windows.