Ultra DMA

Skrót od „Ultra Direct Memory Access”.

Ultra DMA, określane również skrótem UDMA, to interfejs, który przesyła dane między komputerem a urządzeniem pamięci masowej zwykle (dyskiem twardym). Jest to najszybsza wersja technologii DMA, która zastąpiła technologię Word DMA (lub WDMA) i obsługuje prędkość transmisji w trybie burst do 133 MB/s. Podobnie jak wszystkie inne wersje technologii DMA, umożliwia przesyłanie danych bezpośrednio z systemowej pamięci, z pominięciem CPU i związanych z tym dodatkowych obciążeń.

Komputery używają różnych trybów DMA do przesyłania danych z pamięci na dysk twardy za pośrednictwem interfejsu Parallel ATA. Większe prędkości oferowane przez większość trybów UDMA wymagają podłączenia dysku twardego za pomocą 80-żyłowego kabla ATA zamiast kabla 40-żyłowego. Dodatkowe żyły tego kabla są żyłami uziemiającymi i oddzielają żyły danych, aby zapobiegać zakłóceniom.

UDMA dodaje dwie nowe funkcje w porównaniu z WDMA, aby umożliwić szybsze przesyłanie danych. Po pierwsze, taktowanie przy dwóch zboczach zegara przesyła dane dwa razy w każdym cyklu zegara, a nie tylko raz. Po drugie, cykliczne sprawdzanie nadmiarowe (CRC) używa algorytmu do obliczania nadmiarowych informacji w transmisji danych i dołącza do danych kod CRC. Urządzenie odbierające porównuje kod CRC z otrzymanymi danymi, aby sprawdzić, czy podczas transmisji nie doszło do uszkodzenia danych, i w razie potrzeby żąda ich ponownego przesłania. Jeśli błędy CRC występują często, system może przełączyć się na wolniejszy tryb UDMA, aby zwiększyć niezawodność.