Podkatalog

Komputery przechowują dane w serii katalogów. Każdy katalog lub folder może zawierać pliki lub inne katalogi. Jeśli katalog znajduje się w innym katalogu, nazywa się go podkatalogiem (lub podfolderem) tego folderu. Podkatalogi mogą oznaczać foldery znajdujące się bezpośrednio w folderze, a także foldery przechowywane w innych folderach znajdujących się w danym folderze. Na przykład głównym katalogiem systemu plików jest katalog główny. Wszystkie pozostałe foldery są więc podkatalogami folderu głównego.

Zawartość systemu operacyjnego komputera jest uporządkowana za pomocą podkatalogów. Nietrudno sobie wyobrazić, jak trudno byłoby znaleźć dokumenty na komputerze, gdyby wszystkie były przechowywane w jednym folderze. Dzięki podkatalogom użytkownicy mogą poruszać się po folderach w logicznej hierarchii.

Na przykład w systemie Windows dysk C: zawiera podkatalog „Documents and Settings”. W tym katalogu znajdują się podkatalogi dla każdego użytkownika komputera. W folderze każdego użytkownika znajdują się inne podkatalogi, w tym „Desktop”, „My Documents” i „Start Menu”. W systemie Mac OS X główny dysk twardy zawiera folder „Users”. Ten katalog zawiera listę folderów domowych wszystkich użytkowników. W folderze domowym każdego użytkownika znajduje się kilka innych podkatalogów, takich jak „Documents”, „Movies” i „Music”.

Użytkownicy systemów Windows i Mac mogą tworzyć podkatalogi, aby jeszcze lepiej uporządkować dane w tych predefiniowanych folderach. Może to być przydatne podczas kategoryzowania danych na dysku twardym. Jeśli na przykład przechowujesz wszystkie cyfrowe zdjęcia w folderze „Pictures”, możesz utworzyć podkatalogi nazwane według dat, takie jak „2009-06-01”, „2009-07-04”, „2009-08-15” itd. Możesz także utworzyć podkatalogi na podstawie źródła każdego obrazu, takie jak „Digital Photos”, „Screenshots” i „Scanned Images”. Niezależnie od wybranych nazw folderów tworzenie podkatalogów może zaoszczędzić dużo czasu podczas przeglądania plików w przyszłości.