QWERTY

QWERTY (wymawiane „kłerti”) to przymiotnik używany do opisywania standardowych zachodnich (lub opartych na alfabecie łacińskim) klawiatur. Jeśli spojrzysz na swoją klawiaturę i zauważysz, że pierwsze sześć liter pod cyframi to Q-W-E-R-T-Y, masz klawiaturę QWERTY.

Prawie wszystkie klawiatury używane na zachodniej półkuli mają układ QWERTY. Niektóre kraje używają nieco zmodyfikowanych wersji, takich jak klawiatura szwedzka, która zawiera litery Å, Ä i Ö, oraz klawiatura hiszpańska, która zawiera litery Ñ i Ç. Klawiatury te nadal mają jednak znaki QWERTY w lewym górnym rogu.

Historia

Oryginalny układ klawiatury QWERTY został opracowany ponad 150 lat temu przez Christophera Lathama Sholesa. Spopularyzowała go maszyna do pisania Sholes and Glidden, produkowana początkowo od 1867 roku. Firma Remington kupiła prawa do maszyny do pisania i wprowadziła kilka niewielkich zmian przed rozpoczęciem masowej produkcji zaktualizowanej wersji w 1974 roku.

Jedyny znaczący konkurent klawiatury QWERTY pojawił się w 1932 roku, gdy August Dvorak opracował nowy układ. W jego projekcie wszystkie samogłoski i pięć najczęściej używanych spółgłosek umieszczono w środkowym rzędzie. Cel był dwojaki: 1) jeszcze bardziej ułatwić pisanie najczęściej używanych znaków oraz 2) stworzyć naprzemienny rytm pracy lewej i prawej ręki.

Chociaż klawiatura Dvoraka mogła być pod względem technicznym bardziej wydajna, nawet na początku XX wieku ludzie nie chcieli uczyć się nowego układu klawiatury. W rezultacie układ QWERTY przetrwał ponad półtora wieku. Można go znaleźć w maszynach do pisania, komputerach stacjonarnych, laptopach i używanych dziś urządzeniach z ekranem dotykowym.