Klawisz funkcyjny

Klawisz funkcyjny to jeden z klawiszy „F” znajdujących się w górnej części klawiatury komputerowej (klawiatury). Na niektórych klawiaturach jest ich od F1 do F12, a na innych od F1 do F19.

Klawiszy funkcyjnych można używać jako poleceń przypisanych do pojedynczego klawisza (np. F5) lub łączyć je z co najmniej jednym klawiszem modyfikującym (np. Alt+F4). W obu przypadkach klawisze funkcyjne zazwyczaj służą jako skróty klawiaturowe do wykonywania określonych funkcji.

Klawisze funkcyjne są umieszczane na klawiaturach od lat 60. XX wieku, ale nigdy nie miały standardowego zastosowania. Z biegiem lat różne systemy operacyjne i aplikacje wykorzystywały klawisze funkcyjne na różne sposoby. Każdy twórca oprogramowania może zdecydować, jak używać „klawiszy F” w swoim programie, jednak niektóre działania są powszechnie rozpoznawane.

Poniżej przedstawiono kilka typowych zastosowań klawiszy funkcyjnych w systemie Windows:

• F1 - Wyświetla ekran pomocy
• F2 - Zaznacza plik lub folder w celu zmiany jego nazwy
• F3 - Otwiera narzędzie wyszukiwania
• Alt+F4 - Zamyka bieżące okno
• F5 - Odświeża zawartość okna lub strony internetowej
• F8 - Uruchamia system Windows w trybie awaryjnym, jeśli podczas uruchamiania przytrzymasz klawisz F8

Klawisze funkcyjne o wyższych numerach są często używane do typowych działań systemowych, takich jak regulowanie głośności głośników lub jasności ekranu.

W zależności od ustawień systemu może być konieczne przytrzymanie klawisza modyfikującego „Fn” w celu wykonania działań systemowych. W systemie macOS zazwyczaj działa to odwrotnie, co oznacza, że klawisze funkcyjne domyślnie wykonują działania systemowe. Na przykład naciśnięcie klawisza F1 zmniejsza jasność, a F2 ją zwiększa. Naciśnięcie kombinacji Fn+F1 wysyła polecenie „F1”, zamiast zmieniać jasność. Z tego powodu większość klawiatur Mac ma na klawiszach funkcyjnych ikony przedstawiające domyślną funkcję każdego klawisza.