Objective-C

Objective-C to ogólny, wysokopoziomowy język programowania. Utworzony w 1984 roku, był głównym językiem systemu operacyjnego NeXTSTEP. Po przejęciu firmy NeXT przez Apple stał się głównym językiem używanym do tworzenia aplikacji dla systemów macOS i iOS. W 2014 roku Apple stworzyło język programowania Swift, który miał go zastąpić, ale Objective-C jest nadal szeroko używany przez deweloperów na tych platformach.

Objective-C jest rozszerzeniem języka programowania C, dodającym funkcje programowania obiektowego. W przypadku wszystkich operacji niezwiązanych z programowaniem obiektowym, takich jak przypisywanie zmiennych i deklarowanie funkcji, używa niemal identycznej składni jak C. Jego funkcje programowania obiektowego zapożyczają jednak składnię z innego języka programowania o nazwie Smalltalk. W tej składni obiekty komunikują się ze sobą, wysyłając komunikaty. Zamiast bezpośrednio wywoływać określoną wcześniej metodę, jak w innych językach, instancja obiektu, która otrzymuje komunikat, dynamicznie określa, której metody użyć w czasie wykonywania programu.

Na przykład komunikat wysyłany z jednego obiektu do drugiego w języku Objective‑C wygląda tak:

[myObject sayHello]

Ten fragment kodu wysyła komunikat do obiektu o nazwie myObject, nakazując mu wykonanie metody o nazwie sayHello. Jeśli klasa, do której należy myObject, zawiera metodę o nazwie sayHello, metoda ta zostaje uruchomiona. W przeciwnym razie aplikacja sprawdza nadklasę zawierającą klasę obiektu myObject i przechodzi coraz wyżej w hierarchii, aż znajdzie tę metodę. Inne języki programowania, takie jak C++ lub Java, wiążą metody z obiektami w czasie kompilacji — dzięki temu program działa szybciej, ponieważ z wyprzedzeniem wie, którą metodę uruchomić, ale kosztem mniejszej elastyczności.

Objective‑C nie zawiera biblioteki standardowej w taki sposób jak C++. Zamiast tego wszystkie aplikacje Objective-C korzystają z jednego z kilku programowych szkieletów zawierających domyślne funkcje i kod. Na przykład aplikacje tworzone dla systemu macOS używają szkieletu Cocoa, dołączonego do pakietu SDK Xcode.