SDK

Skrót od „Software Development Kit”. SDK to zbiór oprogramowania używanego do tworzenia aplikacji dla określonego urządzenia lub systemu operacyjnego. Przykładami SDK są Windows 7 SDK, Mac OS X SDK i iPhone SDK.

SDK zazwyczaj zawiera zintegrowane środowisko programistyczne (IDE), które pełni funkcję centralnego interfejsu programistycznego. IDE może zawierać okno programowania do pisania kodu źródłowego, debugger do naprawiania błędów w programie oraz edytor wizualny, który umożliwia programistom tworzenie i edytowanie graficznego interfejsu użytkownika programu (GUI). IDE zawiera również kompilator, który służy do tworzenia aplikacji z plików kodu źródłowego.

Większość SDK zawiera przykładowy kod, który udostępnia programistom przykładowe programy i biblioteki. Przykłady te pomagają programistom nauczyć się tworzenia podstawowych programów za pomocą SDK, co pozwala im z czasem tworzyć bardziej złożone aplikacje. SDK oferują również dokumentację techniczną, która może zawierać samouczki i FAQ. Niektóre SDK mogą także zawierać przykładowe elementy graficzne, takie jak przyciski i ikony, które można dodawać do aplikacji.

Ponieważ większość firm chce zachęcać programistów do tworzenia aplikacji dla swoich platform, SDK są zwykle udostępniane bezpłatnie. Programiści mogą po prostu pobrać SDK ze strony internetowej firmy i od razu rozpocząć programowanie. Jednak ponieważ każdy zestaw do tworzenia oprogramowania jest inny, nauczenie się obsługi nowego SDK może zająć programistom trochę czasu. Dlatego większość nowoczesnych SDK zawiera obszerną dokumentację i ma intuicyjny interfejs programistyczny, co pomaga zachęcać do tworzenia programów.