NFS

NFS to skrót od „Network File System”. NFS to protokół używany do uzyskiwania dostępu do plików przez sieć. Został opracowany przez firmę Sun Microsystems i wprowadzony w 1989 roku. Protokół jest niezależny od platformy, co oznacza, że działa w różnych systemach operacyjnych i konfiguracjach sieci.

Chociaż określenie „file system” stanowi dwie trzecie akronimu NFS, Network File System nie jest rzeczywistym systemem plików, takim jak NTFS czy APFS. Jest to protokół udostępniający standardowe polecenia do uzyskiwania dostępu do plików z lokalizacji pamięci masowej znajdujących się w sieci. Jest oparty na protokole RPC i używa zdalnych wywołań procedur do uzyskiwania dostępu do plików.

Przykłady poleceń NFS:

• NFSPROC_LOOKUP() — wyszukiwanie plików na podstawie nazwy pliku
• NFSPROC_READ() — odczyt z pliku
• NFSPROC_WRITE() — zapis do pliku

NFS może montować udostępnione pliki w lokalnym katalogu, umożliwiając systemom klienckim dostęp do zdalnych danych tak, jak do lokalnego folderu. Klient może przeglądać podkatalogi, sprawdzać uprawnienia do plików oraz odczytywać, zapisywać i tworzyć pliki. NFS tłumaczy ścieżki plików i polecenia dotyczące plików, aby działały z odpowiednim systemem plików.

NOTE: NFS jest otwartym standardem, co oznacza, że każdy programista może dodać obsługę Network File System do aplikacji. Aby jednak NFS działał, zarówno system serwera, jak i system klienta muszą obsługiwać NFS.