SMB

Skrót od „Server Message Block”.

SMB to sieciowy protokół komunikacyjny służący do udostępniania plików i drukarek w sieci lokalnej lub rozległej. Serwery plików używają SMB do tworzenia folderów udostępnionych, które inne komputery mogą przeglądać przez sieć równie łatwo, jak gdyby znajdowały się na lokalnym dysku komputera. Domyślnie z udostępniania SMB korzystają tylko komputery z systemem Windows, ale inne systemy operacyjne mogą włączyć obsługę SMB za pomocą implementacji programowych, takich jak Samba.

Protokół SMB korzysta z modelu klient-serwer do wymiany danych między komputerami. Klient najpierw żąda dostępu do udostępnionego zasobu, używając nazwy hosta lub adresu IP serwera. Serwer analizuje to żądanie, a następnie prosi klienta o uwierzytelnienie za pomocą nazwy użytkownika i hasła. Po uwierzytelnieniu klient może żądać określonych plików lub innych zasobów, wysyłając do serwera dodatkowe komunikaty. Serwer używa SMB do dzielenia plików na pakiety w celu ich przesłania, a następnie składa je ponownie na dysku klienta.

Od czasu pierwotnej implementacji protokół SMB był wielokrotnie aktualizowany, co zwiększyło jego bezpieczeństwo, niezawodność i wydajność. Pierwotna wersja, SMB 1.0, została utworzona w 1983 roku w celu dodania udostępniania plików w sieci do systemu DOS, a później została dołączona do systemu Windows. SMB 2.0 wydano w 2006 roku; wersja ta wprowadziła silniejsze uwierzytelnianie, zwiększyła wydajność i zmniejszyła obciążenie sieci. SMB 3.0 pojawiło się w 2012 roku, dodając szyfrowanie przesyłanych plików typu end-to-end w celu zwiększenia bezpieczeństwa.