Topologia sieci

Topologia sieci opisuje rozmieszczenie węzłów w komputerowej lub komunikacyjnej sieci. Może odnosić się do fizycznej topologii sieci, która opisuje sposób fizycznego łączenia poszczególnych urządzeń; może też odnosić się do logicznej topologii sieci, która opisuje sposób przesyłania danych między urządzeniami w sieci. Zarówno fizyczna, jak i logiczna topologia sieci wpływa na ogólną wydajność sieci oraz na łatwość jej rozbudowy i dodawania nowych urządzeń.

We współczesnych sieciach stosuje się kilka typowych projektów fizycznej topologii sieci, a każdy z nich ma zalety i wady. Poniżej wymieniono kilka typowych przykładów:

• Sieci gwiazdy używają centralnego węzła, który łączy się ze wszystkimi pozostałymi węzłami w sieci. Wszystkie dane przechodzą przez ten centralny węzeł, taki jak router lub przełącznik, który analizuje każdy pakiet danych i kieruje go do miejsca docelowego. Sieci gwiazdy są również nazywane sieciami typu hub-and-spoke.
• Sieci drzewiaste to rodzaj hybrydowych sieci gwiazdy. Sieć drzewiasta zaczyna się od centralnego węzła „głównego”, który łączy się z centralnymi węzłami kilku sieci gwiazdy.
• Sieci pierścieniowe tworzą okrąg, łącząc każdy węzeł z dwoma sąsiednimi węzłami. Dane przesyłane w pierścieniu przeskakują z węzła do węzła, aż dotrą do miejsca docelowego.
• Sieci liniowe są podobne do sieci pierścieniowych, z wyjątkiem tego, że punkty końcowe nie łączą się ze sobą i nie tworzą okręgu.
• Sieci kratowe zapewniają bezpośrednie połączenia między wszystkimi węzłami sieci. Sieci kratowe są bardzo odporne na awarie, ponieważ mają dużo nadmiarowych połączeń, ale trudno nimi zarządzać i nie skalują się dobrze do dużych rozmiarów.
• Sieci magistralowe używają pojedynczego centralnego kabla, czyli „magistrali”, jako szkieletu sieci. Każdy węzeł łączy się z magistralą i nasłuchuje pakietów danych adresowanych do niego.

Fizyczna topologia sieci jest ważna, ale ważna jest również jej topologia logiczna — sposób przesyłania danych między urządzeniami i węzłami przez fizyczne połączenia sieci. Administratorzy sieci mogą zmieniać logiczną topologię sieci niezależnie od jej fizycznej topologii, co pozwala im wprowadzać zmiany bez przeprojektowywania infrastruktury sieci i przenoszenia urządzeń sieciowych. Na przykład administratorzy mogą tworzyć sieci wirtualne, aby odizolować określone urządzenia od reszty sieci, nawet jeśli fizyczna topologia się nie zmienia.