Maska sieciowa

Terminy maska sieciowa i maska podsieci są często używane zamiennie. Jednak masek podsieci używa się przede wszystkim w konfiguracjach sieci, natomiast maski sieciowe zazwyczaj odnoszą się do klas adresów IP. Służą do definiowania zakresu adresów IP, które mogą być używane przez dostawcę usług internetowych (ISP) lub inną organizację.

Istnieją trzy standardowe klasy adresów IP — A, B i C — które mają następujące maski sieciowe:

Klasa A: 255.0.0.0
Klasa B: 255.255.0.0
Klasa C: 255.255.255.0

Maska sieciowa klasy A definiuje zakres adresów IP, w którym pierwsza sekcja trzech cyfr jest taka sama, ale pozostałe sekcje mogą zawierać dowolną liczbę od 0 do 255. Adresy klasy B mają takie same dwie pierwsze sekcje, ale liczby w dwóch kolejnych sekcjach mogą się różnić. Adresy klasy C mają takie same trzy pierwsze sekcje i tylko liczby w ostatniej sekcji mogą się różnić. Dlatego zakres adresów IP klasy C może zawierać do 256 adresów.

Technicznie maska sieciowa jest 32-bitową wartością używaną do dzielenia sekcji adresów IP. Chociaż maskę sieciową klasy C zwykle zapisuje się jako „255.255.255.0”, można ją również zdefiniować jako 11111111.11111111.11111111.00000000. Ta binarna reprezentacja pokazuje 32 bity składające się na maskę sieciową (4 sekcje po 8 bitów). Pokazuje również sposób, w jaki maska sieciowa „maskuje” zawarte w niej adresy IP. Sekcje składające się wyłącznie z jedynek są zdefiniowane z góry i nie można ich zmienić, natomiast sekcja składająca się wyłącznie z zer może zawierać dowolną liczbę od 0 do 255.