Inode

Inode (skrót od „index node”) to struktura danych używana przez system Linux do przechowywania informacji o pliku. Każdy inode ma unikatowy identyfikator, który wskazuje konkretny plik lub inny obiekt w systemie plików Linux.

Inode zawiera następujące informacje:

• Typ pliku – plik, folder, program wykonywalny itp.
• Rozmiar pliku
• Znacznik czasu – czas utworzenia, dostępu i modyfikacji
• Uprawnienia do pliku – odczyt, zapis, wykonywanie
• Lista kontroli dostępu – uprawnienia dla określonych użytkowników i grup
• Flagi ochrony pliku
• Lokalizacja pliku – ścieżka katalogu, w którym jest przechowywany plik
• Liczba dowiązań – liczba dowiązań twardych do inode
• Dodatkowe metadane pliku
• Wskaźniki pliku – adresy bloków pamięci masowej przechowujących zawartość pliku

Warto zauważyć, że inode nie zawiera nazwy pliku ani rzeczywistych danych. Gdy plik jest tworzony w systemie plików Linux, otrzymuje numer inode oraz nazwę pliku. Ta powiązana para pozwala zmienić nazwę pliku bez wpływu na jego identyfikator w systemie. To samo dotyczy zmiany nazw katalogów, które w systemie Linux są traktowane jak pliki.

Dane pliku są przechowywane w co najmniej jednym bloku na urządzeniu pamięci masowej. Inode zawiera wskaźnik do tych danych, ale nie zawiera samych danych. Dlatego wszystkie inode są stosunkowo małe, niezależnie od rozmiaru wskazywanych przez nie plików.

NOTE: Każde urządzenie pamięci masowej w systemie Linux ma limit inode, określany podczas formatowania dysku. W rzadkich przypadkach, gdy tworzonych jest wiele małych plików, limit inode może zostać osiągnięty, zanim zostanie wykorzystana pełna pojemność pamięci masowej.