ACL

To skrót od „Access Control List”.

ACL to lista uprawnień użytkowników dotyczących pliku, folderu lub innego obiektu danych. Wpisy na liście ACL określają, którzy użytkownicy i grupy mogą uzyskać dostęp do danego elementu oraz jakie działania mogą wykonywać. List ACL używają systemy operacyjne, urządzenia sieciowe i oprogramowanie do zarządzania bazami danych, aby ułatwić administrowanie dostępem do zasobów.

Wielużytkownikowe systemy operacyjne, takie jak Windows, macOS i Linux, używają list ACL do zarządzania uprawnieniami do plików i folderów w systemie plików. Listy ACL określają dostęp zarówno dla poszczególnych użytkowników, jak i grup użytkowników, a także ustalają, jakie działania mogą oni wykonywać. W systemach operacyjnych opartych na Unixie działania te obejmują odczyt, zapis i wykonywanie; listy ACL w systemie Windows obsługują również te działania, a ponadto uprawnienia modyfikowania i pełnej kontroli.

Systemy zarządzania bazami danych używają list ACL do kontrolowania możliwości uzyskiwania dostępu do zawartości bazy danych i jej modyfikowania. Lista ACL bazy danych zarządza dostępem zarówno do obiektów bazy danych takich jak konkretna (tabela lub widok), jak i do samych danych znajdujących się w (wierszach i kolumnach tabeli). Administratorzy baz danych mogą określać, którzy użytkownicy i grupy użytkowników mogą dodawać, aktualizować i usuwać dane z bazy danych; mogą nawet ukrywać określone pola przed wybranymi użytkownikami, aby zachować część informacji w tajemnicy, jednocześnie umożliwiając dostęp do mniej wrażliwych danych.

Urządzenia sieciowe używają własnych list ACL do kontrolowania i filtrowania ruchu sieciowego. Zamiast kontrolować dostęp na podstawie użytkowników i grup, wykorzystują jednak inne kryteria, aby zdecydować, czy zezwolić na przepływ ruchu. Typowe kryteria obejmują źródłowy i docelowy adres IP, numer portu, protokół, a nawet porę dnia. Kryteria te można również łączyć, aby uzyskać bardzo szczegółową kontrolę nad ruchem sieciowym. Na przykład router można skonfigurować za pomocą listy ACL tak, aby w nocy blokował wideo w streamingu, jednocześnie nadal zezwalając na ruch związany z przeglądaniem stron internetowych.