DDL

Jest skrótem od „Data Definition Language” (język definicji danych). DDL to język używany do definiowania struktur danych i modyfikowania danych. Na przykład polecenia DDL mogą służyć do dodawania, usuwania lub modyfikowania tabel w bazie danych. Języki DDL używane w aplikacjach bazodanowych uważa się za podzbiór SQL, czyli strukturalnego języka zapytań. DDL może jednak również definiować inne typy danych, takie jak XML.

Język Data Definition Language ma wstępnie zdefiniowaną składnię służącą do opisywania danych. Na przykład aby utworzyć nową tabelę przy użyciu składni SQL, używa się polecenia CREATE, po którym podaje się parametry dotyczące nazwy tabeli i definicji kolumn. DDL może również definiować nazwę każdej kolumny i powiązany z nią typ danych. Po utworzeniu tabeli można ją modyfikować za pomocą polecenia ALTER. Jeśli tabela nie jest już potrzebna, można użyć polecenia DROP, aby ją usunąć.

Ponieważ DDL jest podzbiorem SQL, nie obejmuje wszystkich możliwych poleceń SQL. Na przykład polecenia takie jak SELECT i INSERT uważa się za część języka manipulowania danymi (DML), natomiast polecenia dostępu, takie jak CONNECT i EXECUTE, należą do języka kontroli danych (DCL). Języki DDL, DML i DCL obejmują większość poleceń obsługiwanych przez SQL.