DDL

Staat voor "Data Definition Language." Een DDL is een taal die wordt gebruikt om gegevensstructuren te definiëren en gegevens te wijzigen. DDL-opdrachten kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt om tabellen binnen een database toe te voegen, te verwijderen of te wijzigen. DDL's die in databasetoepassingen worden gebruikt, worden beschouwd als een subset van SQL, de Structured Query Language. Een DDL kan echter ook andere soorten gegevens definiëren, zoals XML.

Een Data Definition Language heeft een vooraf gedefinieerde syntaxis voor het beschrijven van gegevens. Om bijvoorbeeld een nieuwe tabel te maken met SQL-syntaxis, wordt de opdracht CREATE gebruikt, gevolgd door parameters voor de tabelnaam en definities van kolommen. De DDL kan ook de naam van elke kolom en het bijbehorende gegevenstype definiëren. Nadat een tabel is gemaakt, kan deze worden gewijzigd met de opdracht ALTER. Als de tabel niet langer nodig is, kan de opdracht DROP worden gebruikt om de tabel te verwijderen.

Omdat DDL een subset van SQL is, bevat het niet alle mogelijke SQL-opdrachten. Opdrachten zoals SELECT en INSERT worden bijvoorbeeld beschouwd als onderdeel van de Data Manipulation Language (DML), terwijl toegangsopdrachten zoals CONNECT en EXECUTE onderdeel zijn van de Data Control Language (DCL). De talen DDL, DML en DCL bevatten de meeste opdrachten die door SQL worden ondersteund.