Testowanie białoskrzynkowe

Testowanie białoskrzynkowe to rodzaj testowania oprogramowania, w którym osoba przeprowadzająca testy zna projekt aplikacji i jej kod źródłowy. Korzystając z tych informacji, może przeprowadzać testy ujawniające najbardziej prawdopodobne błędy lub problemy z wydajnością.

Ponieważ pierwotny programista najlepiej zna program, to on jest najlepiej przygotowany do przeprowadzania testów białoskrzynkowych. Jednak testy białoskrzynkowe mogą również przeprowadzać inni programiści znający aplikację. W obu przypadkach osoba testująca musi dobrze rozumieć przeznaczenie programu i jego kod.

Testowanie białoskrzynkowe pomaga upewnić się, że program jest stabilny i wydajny. Jest przydatne do testowania aplikacji pod obciążeniem za pomocą dużych plików lub przypadków brzegowych, z którymi większość użytkowników się nie zetknie. Proces naprawiania błędów jest wydajny, ponieważ osoba, która je wykrywa, często również je naprawia.

Z drugiej strony pierwotny programista może nie korzystać z aplikacji jak typowy użytkownik i może nie znaleźć błędów, które wykryłby inny użytkownik. Testowanie białoskrzynkowe nie jest również idealne do ulepszania zestawu funkcji aplikacji ani jej interfejsu użytkownika, ponieważ w tych obszarach szczególnie cenna jest informacja zwrotna od osób z zewnątrz.

NOTE: Testowanie oprogramowania, w którym użytkownik nie ma wglądu w wewnętrzne działanie programu, nazywa się testowaniem czarnoskrzynkowym.