SIP

Staat voor "Session Initiation Protocol." SIP is een protocol dat is gedefinieerd door de Internet Engineering Task Force (IETF). Het wordt gebruikt om sessies tot stand te brengen tussen twee of meer telecommunicatieapparaten via het Internet.

SIP heeft veel toepassingen, zoals het starten van videoconferenties, bestandsoverdrachten, chatsessies en multiplayergames. Het is echter vooral bekend voor het tot stand brengen van spraak- en videogesprekken via het Internet. VoIP-bedrijven, zoals Vonage, Phone Power en andere, gebruiken SIP om telefoniediensten via het Internet aan te bieden. Dit systeem, dat "SIP-trunking" wordt genoemd, stelt clients in staat om via standaardtelefoonlijnen te communiceren met IP-telefoons of computers waarop VoIP-software is geïnstalleerd. Een SIP-server zorgt voor de vertaling van de VoIP-verbinding naar het openbare geschakelde telefoonnetwerk (PSTN).

Net als HTTP gebruikt SIP eenvoudige verzoek- en antwoordberichten om sessies te starten. Het verzoekbericht INVITE wordt bijvoorbeeld gebruikt om een gebruiker uit te nodigen een sessie te starten, en ACK bevestigt dat de gebruiker het verzoek heeft ontvangen. De antwoordcode 180 (Ringing) betekent dat de gebruiker wordt gewaarschuwd voor het gesprek, en 200 (OK) geeft aan dat het verzoek is geslaagd. Zodra een sessie tot stand is gebracht, wordt BYE gebruikt om de communicatie te beëindigen. Hoewel SIP-codes niet altijd door gebruikers worden gezien, kunnen ze nuttig zijn bij het oplossen van problemen met onbetrouwbare verbindingen.

NOTE: SIP kan ook staan voor "Standard Interchange Protocol", een communicatiestandaard voor bibliotheeksystemen die is ontwikkeld door 3M. SIP en SIP2 zijn ontworpen voor het uitvoeren van basishandelingen met de inventaris, zoals het innemen en uitlenen van bibliotheekboeken. Beide versies van het Standard Interchange Protocol zijn grotendeels vervangen door het National Information Standards Organization Circulation Interchange Protocol (NCIP).