802.11n

802.11n (achteraf Wi-Fi 4 genoemd) is een Wi-Fi-standaard die is ontwikkeld door het IEEE en officieel is gepubliceerd in 2009. De standaard heeft een groter bereik en hogere gegevensoverdrachtssnelheden dan de vorige standaard, 802.11g. Het is de eerste Wi-Fi-standaard die zowel de frequentiebanden van 2,4 GHz als 5 GHz ondersteunt en beide tegelijkertijd kan gebruiken in de dubbele-bandmodus.

802.11n is de eerste generatie Wi-Fi die MIMO-gegevensoverdracht ondersteunt (multiple in, multiple out). MIMO vergroot zowel het bereik van een netwerk als de totale doorvoersnelheid ervan, doordat een router maximaal 4 antennes tegelijk kan gebruiken. Hierdoor wordt één Wi-Fi-signaal over meerdere kanalen verspreid en wordt meer van het beschikbare draadloze radiospectrum benut. Onder ideale omstandigheden kan een 802.11n-router of toegangspunt gegevens verzenden met maximaal 600 Mbps, wat veel sneller is dan het maximum van 54 Mbps van 802.11g. Omdat de 5GHz-band echter gevoeliger is voor interferentie door muren en andere fysieke objecten, liggen de snelheden in de praktijk vaak tussen 100 en 200 Mbps.

802.11n gebruikt dezelfde WPA- en WPA2-beveiligingsmethoden als 802.11g. De standaard is achterwaarts compatibel met apparaten uit eerdere Wi-Fi-generaties, zodat je oudere 802.11g-apparaten kunt gebruiken op een 802.11n-netwerk. Wanneer een router in de dubbele-bandmodus werkt, kan hij communiceren met 802.11g-apparaten via de langzamere 2,4GHz-band en de snellere 5GHz-band reserveren voor nieuwere 802.11n-apparaten.