VLB

Skrót od „VESA Local Bus”.

VLB, określana również skrótem VL-bus, to magistrala rozszerzeń magistrala znajdująca się na niektórych płytach głównych komputerów. Interfejs VLB dodaje gniazdo rozszerzeń dla karty graficznej, aby przyspieszyć przetwarzanie grafiki. Gniazdo rozszerzeń VLB składa się z gniazda ISA połączonego z dodatkowym gniazdem umieszczonym za nim w jednej linii. Zapewniało przepustowość pamięci do 200 MB/s w połączeniu z procesorem 486 o częstotliwości 50 MHz, w porównaniu z maksymalnie 16 MB/s w przypadku magistrali ISA.

Interfejs VLB został utworzony w 1992 roku i często był dołączany do płyt głównych zaprojektowanych dla procesora Intel 486. Obowiązująca wówczas w komputerach magistrala ISA miała niewystarczającą przepustowość dla kart graficznych, które zyskiwały na popularności wraz z upowszechnianiem się graficznych interfejsów użytkownika. Stowarzyszenie Video Electronics Standards Association (VESA) zaprojektowało standard VLB, aby rozszerzyć magistralę ISA o dodatkowe złącze zapewniające większą przepustowość pamięci dla bardziej zaawansowanych kart graficznych.

Interfejs VLB był dostępny na płytach głównych komputerów tylko przez kilka lat. Ponieważ interfejs VLB został zaprojektowany dla generacji procesorów 486, wyszedł z użycia po wprowadzeniu procesora Intel Pentium. Chipsety zaprojektowane dla procesora Pentium zawierały magistralę PCI, oferującą gniazda rozszerzeń o większej szybkości niż gniazda ISA i zajmującą znacznie mniej miejsca niż gniazda VLB.