VDSL

Skrót od „Very high bit rate Digital Subscriber Line”. VDSL (czasami nazywany także „VHDSL”) to standard DSL, który zapewnia szybki dostęp do Internetu. Jest to udoskonalona wersja standardu ADSL (asymetrycznego DSL), oferująca prędkość pobierania do 52 Mbps (6,5 megabajta na sekundę) oraz prędkość wysyłania do 16 Mbps (2 megabajtów na sekundę).

Podobnie jak wcześniejsze standardy DSL, VDSL działa za pośrednictwem miedzianych przewodów i może być wdrażany z wykorzystaniem istniejącej infrastruktury telefonicznej. Oznacza to, że ISP może zapewnić użytkownikom dostęp do Internetu VDSL, o ile mają oni telefon stacjonarny i znajdują się w określonej odległości wymaganej przez dostawcę. Połączenie jest nawiązywane za pomocą modemu VDSL, który z jednej strony łączy się z komputerem lub routerem, a z drugiej — z gniazdem telefonicznym.

VDSL opracowano, aby obsługiwał wysokie wymagania dotyczące przepustowości związane z telewizją HDTV, strumieniowym przesyłaniem multimediów oraz połączeniami VoIP. Dzięki szybkości transmisji w kierunku pobierania przekraczającej 50 Mbps VDSL ma wystarczającą przepustowość, aby obsługiwać wszystkie te połączenia jednocześnie. Ta wysoka szybkość przesyłania danych pozwala również VDSL konkurować z dostawcami Internetu kablowego, którzy tradycyjnie oferowali większe prędkości dostępu do Internetu.

Pierwsza wersja VDSL (standard ITU G.993.1) została zatwierdzona w 2004 roku i nadal jest powszechnie oferowana przez dostawców Internetu. Jednak w 2006 roku wprowadzono zaktualizowaną wersję o nazwie VDSL2 (standard ITU G.993.2), która oferuje symetryczne prędkości pobierania i wysyłania wynoszące 100 Mbps. VDSL2 jest zwykle oferowany firmom i innym organizacjom, które wymagają szybkich połączeń dla wielu systemów.