Indeks dolny

Indeks dolny to znak lub ciąg znaków, który jest mniejszy od poprzedzającego tekstu i znajduje się na poziomie linii bazowej lub poniżej niej. Indeksy dolne mają wiele zastosowań naukowych, między innymi w matematyce, informatyce i chemii.

Poniżej przedstawiono przykład matematycznej funkcji, w której indeksy dolne służą do zdefiniowania ciągu Fibonacciego:

F_n = F_n-1 + F_n−2

Małe „_n” to indeks dolny. Użyty w zapisie „F_n” odnosi się do funkcji obliczonej dla wartości „n”. Teksty _n-1 i _n-2 również są indeksami dolnymi, które określają poprzednie wartości „n” w ciągu.

W informatyce indeksy dolne mogą służyć do określania systemu liczbowego. Na przykład liczba dziesiętna lub „denary” 200 jest równa liczbie 11001000 w systemie binarnym i C8 w systemie szesnastkowym. Zamiast zapisywać pełne nazwy, można opisać równość tych trzech liczb za pomocą następującego zapisu:

200₁₀ = 11001000₂ = C8₁₆

Indeksy dolne są także używane w chemii do opisywania związków chemicznych. Na przykład wzór cząsteczki wody, która zawiera dwa atomy wodoru i jeden atom tlenu, zapisuje się zwykle następująco:

H₂O

Większość nowoczesnych edytorów tekstu zawiera opcję formatowania tekstu, która umożliwia wprowadzanie tekstu z indeksem dolnym lub indeksem górnym. HTML udostępnia <sub> znacznik służący do wyświetlania indeksu dolnego na stronach internetowych. Jeśli edytor tekstu nie udostępnia formatowania indeksu dolnego, można zmniejszyć rozmiar czcionki indeksu dolnego. W przypadku korzystania ze zwykłego tekstu jedyną możliwością jest wprowadzenie znaków indeksu dolnego w osobnym wierszu poniżej tekstu.