Mikrojądro

Mikrojądro to minimalistyczne jądro zaprojektowane tak, aby było jak najmniejsze. Zawiera tylko podstawowy kod potrzebny do komunikacji ze sprzętem i załadowania systemu operacyjnego.

Większość współczesnych jąder, nazywanych czasami „jądrami monolitycznymi”, zawiera kilka milionów wierszy kodu. Na przykład jądro systemu Linux 3.0 zawiera ponad 15 milionów wierszy. Mikrojądra natomiast zazwyczaj zawierają mniej niż 10 000 wierszy kodu. Mogą zachować niewielki rozmiar, ponieważ większość procesów systemowych jest uruchamiana w trybie użytkownika, a nie w samym jądrze.

Jądro monolityczne może zawierać sterowniki urządzeń, obsługę systemu plików oraz protokoły komunikacji międzyprocesowej (IPC) dla aplikacji. Mikrojądro zawiera tylko podstawowe systemowe protokoły IPC i funkcje zarządzania pamięcią. Wszystko inne jest ładowane w trybie użytkownika, gdy użytkownik loguje się do systemu. Dzięki temu jądro pozostaje niewielkie, a system operacyjny ma również budowę modułową, ponieważ jądro może ładować niestandardowe sterowniki i systemy plików.

Mikrojądra były popularne w latach 80. XX wieku ze względu na ograniczenia pamięci i przestrzeni dyskowej wczesnych systemów komputerowych. Chociaż nadal są używane w niektórych systemach operacyjnych dla serwerów, większość głównych systemów operacyjnych, takich jak Windows i OS X, korzysta z jąder monolitycznych.