Stacja bazowa

Stacja bazowa to stacjonarne urządzenie bezprzewodowe, które działa jako centralny punkt dla innych urządzeń bezprzewodowych i zapewnia most do innej sieci. W kontekście sieci komputerowych stacja bazowa emituje sygnał bezprzewodowy, który pozwala innym urządzeniom dołączyć do sieci lokalnej. Tego terminu często używa się jednak również w branży telekomunikacyjnej na określenie wież komórkowych, bezprzewodowych stacji dokujących do telefonów stacjonarnych i innych nadajników-odbiorników radiowych.

Stacja bazowa Wi-Fi, znana również jako punkt dostępu, jest centralnym elementem infrastruktury sieci Wi-Fi. Każde urządzenie bezprzewodowe najpierw łączy się ze stacją bazową, która umożliwia mu komunikowanie się z innymi urządzeniami w tej sieci. Stacja bazowa zapewnia również połączenie mostkowane z inną siecią, taką jak przewodowa sieć Ethernet LAN lub Internet. Niektóre stacje bazowe mają kilka portów Ethernet, dzięki czemu mogą również pełnić funkcję routera dla sieci przewodowej, podczas gdy inne zapewniają tylko most i pojedynczy port Ethernet do połączenia z innym routerem. Sieci Wi-Fi mesh korzystają z centralnej stacji bazowej, która komunikuje się bezprzewodowo z mniejszymi satelitarnymi punktami dostępu, aby zapewnić sieć bezprzewodową na większym obszarze, niż może objąć pojedynczy punkt dostępu.

Używanie terminu „stacja bazowa” do określania dowolnego routera Wi-Fi lub punktu dostępu nie jest już tak powszechne jak dawniej. Większość domowych urządzeń sieciowych używa zamiast tego określenia „punkt dostępu” w odniesieniu do mostów bezprzewodowych oraz „router Wi-Fi” w odniesieniu do punktów dostępu z funkcjami routingu. Określenie „stacja bazowa Wi-Fi” jest obecnie na ogół używane w odniesieniu do wielkoskalowej, przeznaczonej dla przedsiębiorstw infrastruktury sieci bezprzewodowych, zaprojektowanej w celu zapewnienia zasięgu w miejscach pracy i przestrzeniach publicznych.