HDV

Staat voor "High-Definition Video."

HDV is een indeling die is ontworpen om high-definition digitale video op standaard DV- en MiniDV-cassettebanden op te nemen. De indeling werd in 2003 ontwikkeld en uitgebracht door het HDV-consortium, dat bestaat uit JVC, Sony, Canon en Sharp. HDV was een verbetering ten opzichte van video in standaarddefinitie op DV voor persoonlijk gebruik en professioneel gebruik op instapniveau. HDV-videocamera's kunnen breedbeeldvideo (16:9) opnemen in 720p of 1080i. Op een standaard DV-cassette kan maximaal 120 minuten video in 720p of 80 minuten in 1080i worden opgeslagen, terwijl een standaard MiniDV-cassette ongeveer de helft van die capaciteit heeft.

De HDV-indeling gebruikt MPEG-2-videcompressie om gegevens efficiënter op te slaan dan DV. Hierdoor kunnen digitale videocassettes die oorspronkelijk voor video in SD waren ontworpen, HD-beelden opslaan. MPEG-2 gebruikt echter temporele compressie die over meerdere beelden werkt in plaats van elk beeld afzonderlijk te comprimeren (zoals bij DV). Daardoor is het bewerken van HDV-video met een nauwkeurigheid van één beeld ingewikkelder en gevoeliger voor fouten. MPEG-2-compressie betekent ook dat de videobron al rechtstreeks vanuit de camera gecomprimeerd wordt, waardoor er artefacten kunnen ontstaan wanneer de bewerkte video opnieuw wordt gecomprimeerd.

Hoewel HDV in de jaren 2000 en 2010 een populaire indeling was die door veel digitale camcorders werd ondersteund, is deze nu buiten nichemarkten feitelijk verouderd. Professionele videocamera's nemen nu op in 4k- en 8k-resoluties en slaan video rechtstreeks op veel kleinere flashgeheugen-kaarten of interne SSD's op. Ondertussen hebben de meeste consumenten een smartphone op zak die video kan opnemen met een veel hogere kwaliteit dan HDV met hogere bitsnelheden, hogere beeldsnelheden en zelfs (hoog dynamisch bereik), zonder dat iemand meerdere cassettebanden hoeft te verwisselen. Je kunt video's ook rechtstreeks op de telefoon bekijken, bewerken en delen, zonder meerdere DV-banden naar een computer te hoeven overzetten om ze te bewerken.