RDF

Skrót od „Resource Description Framework”. RDF to specyfikacja określająca sposób formatowania metadanych, czyli informacji opisowych. Model RDF używa formatu podmiot-orzeczenie-obiekt, który jest ustandaryzowanym sposobem opisywania czegoś. Na przykład wyrażenie RDF może brzmieć: „Komputer ma dysk twardy, na którym przechowuje 250GB”. „Komputer” jest podmiotem, „ma dysk twardy, na którym przechowuje” jest orzeczeniem, a „250GB” jest obiektem.

RDF jest używany w kanałach RSS, które zawierają krótkie opisy stron internetowych. Standard RDF pomaga zagwarantować, że każdy opis zawiera podmiot, orzeczenie i obiekt niezbędne do opisania zawartości strony. Ludzie nie potrzebują, aby opisy były formatowane w tak konkretny sposób (w rzeczywistości uznalibyśmy to za dość monotonne), ale komputery korzystają na ustandaryzowanym formatowaniu. Na przykład ułatwia ono systemom komputerowym sortowanie i indeksowanie kanałów RSS na podstawie opisów RDF. W rezultacie użytkownicy otrzymują dokładniejsze wyniki podczas wyszukiwania artykułów za pomocą słów kluczowych.