Matryca pasywna

Matryca pasywna to technologia LCD, która używa siatki pionowych i poziomych przewodów do wyświetlania obrazu na ekranie. Każdy piksel jest sterowany przez punkt przecięcia dwóch przewodów w siatce. Zmieniając ładunek elektryczny w danym punkcie przecięcia, można zmienić kolor i jasność odpowiadającego mu piksela.

Chociaż wyświetlacze z matrycą pasywną są stosunkowo proste i niedrogie w produkcji, mają kilka wad. Ponieważ aby zmienić pojedynczy piksel, trzeba zmienić ładunek dwóch przewodów — pionowego i poziomego — czas reakcji wyświetlaczy z matrycą pasywną jest stosunkowo długi. Oznacza to, że szybki ruch na wyświetlaczu z matrycą pasywną może wydawać się rozmyty lub wyblakły, ponieważ ładunki elektryczne nie nadążają za ruchem. Na niektórych wyświetlaczach z matrycą pasywną podczas szybkiego przesuwania kursora po ekranie może wystąpić „smużenie”.

Ponieważ monitory z matrycą pasywną nie wyświetlają dobrze szybkiego ruchu, w większości współczesnych wyświetlaczy płaskoekranowych stosuje się technologię matrycy aktywnej. Zamiast sterować pikselami za pomocą punktów przecięcia przewodów, wyświetlacze z matrycą aktywną sterują każdym pikselem za pomocą osobnych kondensatorów. Dzięki temu piksele mogą znacznie szybciej zmieniać poziom jasności i kolor. Chociaż większość obecnych monitorów komputerowych i płaskoekranowych telewizorów ma ekrany z matrycą aktywną, wyświetlacze z matrycą pasywną są nadal używane w niektórych mniejszych urządzeniach, ponieważ ich produkcja jest tańsza.