NAT

Skrót od „Network Address Translation”.

NAT to metoda tłumaczenia wielu wewnętrznych adresów IP komputerów w sieci lokalnej na jeden współdzielony globalny adres IP. Sieciowe routery używają NAT do kierowania przychodzącego ruchu z Internetu do właściwego miejsca docelowego w sieci lokalnej. Oprócz umożliwiania wielu komputerom korzystania z jednego globalnego adresu IP NAT zwiększa bezpieczeństwo sieci, ukrywając lokalne adresy IP poszczególnych komputerów przed urządzeniami z zewnątrz.

Każde urządzenie w sieci LAN ma prywatny adres IP używany do komunikacji w tej sieci. Zwykle jedynym urządzeniem w sieci lokalnej, które ma publiczny i globalnie unikatowy adres IP, jest modem lub brama zapewniająca połączenie z Internetem. Router sieciowy używa NAT do tłumaczenia każdego wychodzącego pakietu danych przez zmianę źródłowego adresu IP z prywatnego adresu komputera na publiczny adres bramy. Zastępuje również numer źródłowego portu nowym, unikatowym numerem portu i zapisuje ten port w rekordzie tabeli NAT. Gdy router otrzymuje przychodzące pakiety danych, określa miejsce docelowe na podstawie numeru portu. Wyszukuje ten port w tabeli NAT i tłumaczy adres docelowy z powrotem na prywatny adres właściwego komputera.

IPv4 używa adresów 32-bitowych, co ogranicza całkowitą dostępną przestrzeń nazw do około 4 miliardów adresów; zarezerwowane bloki dla sieci prywatnych zajmują kilka milionów z nich. Ponieważ ta liczba nie wystarcza, aby każde urządzenie połączone z Internetem miało unikatowy adres, NAT jest potrzebny do zapewnienia komputerom w sieci połączenia z Internetem. IPv6 używa adresów 128-bitowych, co zapewnia wystarczającą przestrzeń adresową dla kilku biliardów unikatowych urządzeń, ale ten standard nie został jeszcze powszechnie przyjęty.