JDBC

Skrót od „Java Database Connectivity”. JDBC to API, które umożliwia aplikacjom Java łączenie się z szeroką gamą baz danych i wykonywanie w nich zapytań. Przykłady obejmują Java DB, Oracle, MySQL, PostgreSQL, DB2, Sybase ASE i Microsoft SQL Server.

JDBC umożliwia programiście wykonywanie zapytań SQL w aplikacji Java. Sterownik JDBC obsługuje połączenie z bazą danych oraz wszelkie wymagane tłumaczenia zapytań. Na przykład tej samej metody Java można użyć do wykonywania zapytań w bazie MySQL i bazie Microsoft SQL Server. Celem jest zapewnienie programistom funkcji „napisz raz, uruchom wszędzie”, dzięki której łatwo można pracować z różnymi typami baz danych.

Aby aplikacja mogła korzystać z JDBC, należy zainstalować odpowiedni sterownik. Przykłady obejmują sterownik JDBC Thin i sterownik JDBC OCI (Oracle Call Interface). Pliki sterowników są dostępne jako archiwa Java (pliki .JAR), do których może odwoływać się aplikacja Java. Każde archiwum Java zawiera pliki .CLASS, które umożliwiają aplikacjom Java komunikowanie się z różnymi typami baz danych. Poszczególne klasy można usunąć, aby zmniejszyć ilość miejsca na dysku wymaganą przez odpowiednią aplikację Java.

Jaka jest różnica między JDBC a ODBC?

JDBC jest przeznaczone konkretnie dla aplikacji Java, natomiast ODBC jest niezależne od języka. Oznacza to, że API ODBC jest dostępne dla wielu języków programowania, a JDBC tylko dla Javy. Do tłumaczenia poleceń między tymi dwoma interfejsami API można użyć „mostu”. Na przykład most ODBC-JDBC tłumaczy wywołania funkcji ODBC na wywołania metod JDBC, dzięki czemu mogą one być przetwarzane przez sterownik JDBC. Sterownik JDBC-ODBC przekształca wywołania metod JDBC w wywołania funkcji ODBC, umożliwiając ich współpracę ze sterownikiem ODBC.