DKIM
To skrót od „DomainKeys Identified Mail”. DKIM to technologia uwierzytelniania wiadomości e-mail, która sprawdza, czy wiadomość została wysłana przez uprawnionego użytkownika adresu e-mail. Ma zapobiegać fałszowaniu wiadomości e-mail, czyli podszywaniu się.
DKIM działa przez dołączenie podpisu cyfrowego do nagłówka wiadomości e-mail. Nagłówek jest tworzony przez wychodzący serwer pocztowy i jest unikatowy dla domeny hostowanej na tym serwerze. Odbierający serwer pocztowy może porównać nagłówek z kluczem publicznym zapisanym w rekordzie DNS serwera wysyłającego, aby potwierdzić autentyczność wiadomości.
Wiele popularnych usług pocztowych, takich jak Gmail, Yahoo! Mail i Outlook, używa DKIM domyślnie. W przypadku innych kont e-mail, na przykład skonfigurowanych na serwerach internetowych, może być konieczne ręczne włączenie DKIM. Na przykład cPanel — popularna aplikacja dla systemu Linux do obsługi serwera internetowego — umożliwia administratorowi włączenie DKIM w sekcji interfejsu cPanel. Po włączeniu DKIM jest on automatycznie aktywowany dla wszystkich użytkowników.
Chociaż DKIM zapewnia prosty sposób sprawdzania, czy wiadomość została wysłana z odpowiedniej domeny, nie jest rozwiązaniem całkowicie niezawodnym. Odbierający serwer pocztowy musi na przykład również obsługiwać DKIM, w przeciwnym razie informacje z nagłówka zostaną zignorowane. Ponadto wiadomości z prawidłowym podpisem mogą zostać przekazane dalej lub wysłane ponownie z innego adresu e-mail. Należy również pamiętać, że DKIM służy do uwierzytelniania wiadomości, a nie do zapobiegania spamowi. Prawidłowy nagłówek DKIM może oznaczać, że wiadomość z mniejszym prawdopodobieństwem zostanie uznana za spam, ale nie ma związku z jej treścią.
Historia
Specyfikacja DomainKeys Identified Mail powstała w 2005 roku, gdy firmy Yahoo! i Cisco połączyły swoje rozwiązania DomainKeys i Identified Internet Mail w jedno rozwiązanie. W tym samym roku została opublikowana przez Internet Engineering Task Force (IETF) i od tego czasu jest używana.
NOTE: DKIM jest często używany razem z SPF (Server Policy Framework), choć obie metody weryfikacji są całkowicie niezależne.
Sprawdź swoją wiedzę