Actieve cel

Een actieve cel is de momenteel geselecteerde cel in een spreadsheet. Deze is te herkennen aan een dikke (meestal blauwe) omtrek rond de cel. De standaardmanier om naar de locatie van een actieve cel te verwijzen, is met een combinatie van kolom en rij, zoals A2 (eerste kolom, tweede rij) of B5 (tweede kolom, vijfde rij).

Wanneer je in een spreadsheet op een specifieke cel klikt, wordt deze de actieve cel. Zodra een cel is geselecteerd, kun je waarden of een functie in de cel invoeren. De meeste spreadsheetprogramma's geven de waarde van de actieve cel zowel in de cel zelf als in een lang tekstveld op de werkbalk van de spreadsheet weer. Het tekstveld is handig voor het bekijken of wijzigen van functies en voor het bewerken van lange tekenreeksen die niet in de actieve cel passen.

Met de meeste spreadsheettoepassingen kun je voor afzonderlijke cellen een specifiek gegevenstype instellen. Daarom kun je de optie voor celopmaak op de werkbalk gebruiken of Opmaak → Cellen… selecteren in de menubalk om het gegevenstype voor de actieve cel te kiezen. Als de actieve cel bijvoorbeeld de prijs van een artikel bevat, wil je mogelijk "Valuta" als gegevenstype selecteren. Je kunt ook de weergave van een actieve cel opmaken door het lettertype, de tekstkleur, de achtergrondkleur en de tekststijlen te selecteren.

In de meeste gevallen heeft een spreadsheet maar één actieve cel tegelijk. Het is echter mogelijk om meerdere cellen te selecteren door de cursor over een groep cellen te slepen. In dat geval kunnen alle geselecteerde cellen als actieve cellen worden beschouwd. Als je de opmaakopties voor cellen wijzigt terwijl meerdere cellen zijn geselecteerd, zijn de wijzigingen van invloed op alle actieve cellen.

NOTE: Wanneer je een functie schrijft in Microsoft Excel, kan de eigenschap ActiveCell worden gebruikt om naar de actieve cel te verwijzen. De waarde van de actieve cel is toegankelijk via ActiveCell.Value.