Pełny dupleks

Pełny dupleks, nazywany też po prostu „dupleksem”, to rodzaj komunikacji, w której dane mogą przepływać jednocześnie w obu kierunkach. Urządzenia działające w trybie pełnego dupleksu mogą więc komunikować się jednocześnie w obie strony.

Telefony są typowymi przykładami urządzeń działających w trybie pełnego dupleksu. Pozwalają obu osobom słyszeć się nawzajem w tym samym czasie. W świecie komputerów większość protokołów sieciowych działa w trybie dupleksowym, umożliwiając urządzeniom sprzętowym jednoczesne wysyłanie i odbieranie danych. Na przykład dwa komputery połączone kablem Ethernet mogą jednocześnie wysyłać i odbierać dane. Sieci bezprzewodowe również obsługują komunikację w trybie pełnego dupleksu. Ponadto współczesne standardy I/O, takie jak USB i Thunderbolt, działają w trybie pełnego dupleksu.

Terminów dupleks i pełny dupleks można używać zamiennie, ponieważ oba odnoszą się do jednoczesnej komunikacji dwukierunkowej. Pełny dupleks jest często używany w przeciwieństwie do półdupleksu, który oznacza komunikację dwukierunkową, ale nieodbywającą się jednocześnie. Komunikacja simpleksowa jest jeszcze bardziej ograniczona i obsługuje przesyłanie danych tylko w jednym kierunku.

NOTE: Pełny dupleks jest czasami oznaczany skrótem „FDX”.