SSL

Staat voor "Secure Socket Layer."

SSL is technologie voor het verifiëren van de identiteit en versleutelen van gegevensoverdrachten via het internet. Het versleutelt gegevensoverdrachten tussen de webbrowser van een gebruiker en externe webservers en beschermt gebruikersgegevens zoals inloggegevens en creditcardnummers. SSL werd in 1995 voor het eerst openbaar gemaakt en in 1999 vervangen door een opvolgende technologie genaamd TLS — hoewel naar de opvolger vaak ook wordt verwezen als SSL.

SSL versleutelt gegevens die via het internet worden verzonden om deze te beschermen tegen afluisteren door andere apparaten langs de route. Het HTTPS-protocol gebruikt SSL en TLS om normaal webverkeer te beveiligen. Ook andere protocollen voor e-mail (SMTP en IMAP), VPN-verbindingen en bestandsoverdrachten (FTPS) gebruiken het om gegevens te versleutelen en te beschermen. SSL gebruikt authenticatiecertificaten (SSL-certificaten genoemd) om de identiteit van de webserver en de eigenaar en beheerder ervan te verifiëren.

Toen SSL voor het eerst werd geïntroduceerd, werd het voornamelijk gebruikt door e-commerce-websites om het creditcardnummer, adres en andere persoonlijke gegevens van een klant tijdens transacties te beschermen. Het werd ook gebruikt om de gebruikersnaam en het wachtwoord te verbergen die tijdens het inlogproces werden gebruikt voor elke site waarop gebruikers accounts konden aanmaken. Uiteindelijk begonnen veel websites SSL-versleuteling te gebruiken voor alle gegevensoverdrachten tussen een client en server om browseactiviteiten privé te houden, dankzij stimulansen van zoekmachines (die beveiligde sites beloonden door ze hoger in de zoekresultaten te plaatsen) en webbrowsers (die sites zonder SSL begonnen te markeren als "niet veilig").

SSL versus TLS

SSL-technologie werd in 1999 vervangen door de introductie van TLS 1.0. TLS pakte verschillende tekortkomingen en kwetsbaarheden van SSL aan. De eerste versies van TLS waren achterwaarts compatibel met SSL, waardoor oudere webbrowsers en websitehosts konden blijven werken met een lager beveiligingsniveau. TLS 1.2, uitgebracht in 2008, verwijderde de achterwaartse compatibiliteit uiteindelijk na bijna tien jaar ondersteuning.

TLS verbetert de eerdere SSL-technologie op verschillende manieren. Het stroomlijnde het handshakeproces, waardoor minder stappen nodig waren en verbindingen sneller tot stand kwamen. Ook gebruikt het modernere versleutelingsalgoritmen zoals AES en ChaCha20-Poly1305 in plaats van de oudere DES- en RC4-algoritmen die door SSL werden gebruikt.