Kerning

Kerning is een term uit de typografie die verwijst naar de afstand tussen twee afzonderlijke tekens. Het verkleint de optische ruimte tussen twee letters door delen van letters verticaal te laten overlappen. Kerning verbetert de leesbaarheid doordat tekst er natuurlijker uitziet.

Zonder kerning zou elke letter een vast blok ruimte innemen, alsof deze zich binnen een onzichtbare rechthoek bevindt. Sommige lettervormen hebben echter schuine of horizontale lijnen die extra ruimte overlaten in de bovenste of onderste hoeken. Als bijvoorbeeld een A en een V zonder kerning naast elkaar worden geplaatst, lijkt het alsof er een spatie tussen staat. Dankzij kerning kunnen ze elkaar verticaal overlappen en in elkaar passen, waardoor ze minder ruimte innemen en er natuurlijker uitzien.

Digitale lettertypen bevatten een kerningtabel waarin de juiste afstand tussen elke mogelijke lettercombinatie is vastgelegd. Hierdoor kan software waar nodig automatisch kerning toepassen. Tekstverwerkers en dtp-software bieden de mogelijkheid om deze waarden te overschrijven en kerning handmatig aan te passen. Goede kerning verandert ook met de tekengrootte: kleinere tekengroottes hebben meer ruimte tussen letters nodig om leesbaar te blijven, waardoor je tekst bij grotere tekengroottes strakker kunt kernen.

NOTE: Kerning moet niet worden verward met tracking. Kerning past de afstand tussen afzonderlijke letterparen aan, terwijl tracking wordt toegepast op een heel tekstblok.