DRM

Staat voor "Digital Rights Management."

DRM is een verzameling systemen die worden gebruikt om auteursrechten op digitale media te beschermen. DRM-hulpmiddelen beperken het afspelen en gebruik van beschermde media — muziek, video en e-boeken — tot mensen en apparaten met een geldige licentie. Deze hulpmiddelen kunnen ook onbevoegd kopiëren en verspreiden van auteursrechtelijk beschermde digitale media beperken. DRM wordt gebruikt om zowel gedownloade mediabestanden als streaming-inhoud te beschermen.

De meeste vormen van DRM vergrendelen mediabestanden door bestanden te versleutelen en ontsleutelingssleutels aan gelicentieerde gebruikers te verstrekken. Voor sommige typen DRM is een actieve verbinding met het internet nodig om een licentie te controleren, maar andere controleren slechts periodiek op een licentie of verifiëren offline. Films die te huur worden aangeboden in plaats van te koop, kunnen tijdsgebonden zijn en na een bepaalde tijd verlopen. Andere media kunnen mogelijk alleen in een bepaald land of een bepaalde regio worden gestreamd, op basis van het IP-adres of de GPS-locatie van een apparaat.

Digital Rights Management is belangrijk voor makers, uitgevers en distributeurs van inhoud, zodat zij de juiste inkomsten voor de inhoud ontvangen. Sommige vormen van DRM zijn omstreden vanwege een gebrekkige implementatie of regels die de klant te veel beperken. Wanneer DRM echter werkt zonder al te belastend te zijn, kan het piraterij verminderen door de vraag naar piraterij te verlagen. De iTunes Music Store gebruikte bijvoorbeeld bij de introductie een vorm van DRM waarmee mensen eenvoudig muziek konden kopen en op al hun apparaten konden beluisteren, op een manier die eenvoudiger was dan P2P-software gebruiken om de muziek illegaal te downloaden.

NOTE: Commerciële software kan DRM ook gebruiken om ervoor te zorgen dat alleen gelicentieerde gebruikers de software kunnen uitvoeren, meestal door een activeringssleutel te vereisen of de software aan een online gebruikersaccount te koppelen.