DRM

Skrót od „Digital Rights Management”.

DRM to zbiór systemów służących do ochrony praw autorskich do cyfrowych mediów. Narzędzia DRM ograniczają odtwarzanie i używanie chronionych mediów — muzyki, filmów i e-booków — wyłącznie do osób i urządzeń z ważną licencją. Narzędzia te mogą również ograniczać nieautoryzowane kopiowanie i rozpowszechnianie cyfrowych mediów chronionych prawem autorskim. DRM służy do ochrony zarówno pobranych plików multimedialnych, jak i treści przesyłanych strumieniowo.

Większość form DRM blokuje pliki multimedialne, szyfrując je i udostępniając klucze deszyfrujące użytkownikom posiadającym licencję. Niektóre rodzaje DRM wymagają aktywnego połączenia z Internetem w celu sprawdzenia licencji, ale inne sprawdzają licencję tylko okresowo lub uwierzytelniają użytkownika offline. Filmy oferowane do wypożyczenia zamiast zakupu mogą mieć ograniczenie czasowe i wygasać po określonym czasie. Inne media mogą być dostępne do odtwarzania strumieniowego tylko w konkretnym kraju lub regionie, określanym na podstawie adresu IP urządzenia lub jego lokalizacji GPS.

Digital Rights Management jest ważne dla twórców, wydawców i dystrybutorów treści, ponieważ pomaga im uzyskać odpowiednie przychody z tych treści. Niektóre formy DRM budziły kontrowersje z powodu wadliwego działania lub zbyt restrykcyjnych zasad nakładanych na klienta. Jednak gdy DRM działa bez nadmiernego obciążania użytkownika, może ograniczać piractwo, zmniejszając zapotrzebowanie na nielegalne kopie. Na przykład iTunes Music Store po uruchomieniu korzystał z formy DRM, która umożliwiała łatwy zakup muzyki i słuchanie jej na wszystkich urządzeniach w sposób prostszy niż używanie oprogramowania P2P do nielegalnego pobierania muzyki.

NOTE: Oprogramowanie komercyjne również może korzystać z DRM, aby zapewnić, że uruchamiają je tylko użytkownicy posiadający licencję, zazwyczaj wymagając klucza aktywacyjnego lub powiązania programu z internetowym kontem użytkownika.